cart
Hartenwerk - coaching voor harde werkers

Wat als een pil niet helpt?

Er zijn heel veel mensen met pijn of klachten die maar blijven voortduren. Hoofdpijn, rugpijn of kniepijn. We zijn gewend om pijnstillers te pakken. De redder in nood. Maar wat als dat niet helpt?

Een tijdje terug had ik een cliënt die bij me kwam omdat hij niet meer sliep. Hij was gevallen, had z’n heup gebroken en vanaf dat moment sliep hij niet meer. En dat duurde al bijna een maand! Zijn slaapmedicatie deed niks. De huisarts verwees hem door.

Je lichaam reageert eigenlijk altijd op ‘iets’. Maar wat dan? En, hoe kom je dan van je klachten af? De methodes die ik gebruik (IEMT en OldPain2Go) zijn kansrijk. Ze haken in op het onbewuste brein. Een belangrijke plek om mee te werken! Pijnlijke of angstige ervaringen nestelen zich in die opslag. En gaan ‘aan’ wanneer iets in de situatie lijkt op wat je eerder meegemaakt hebt. Met IEMT en OldPain2Go kun je blijvende verandering creëren. 

Ik zette IEMT in bij mijn niet-slapende-cliënt. De lading van heftige herinneringen werd met behulp van oogbewegingen zachter gemaakt. Neutraal gemaakt. Verwerkt. Er kwam meer boven dan hij vooraf had gedacht. Het onbewuste brein haalt feilloos alle herinneringen op die in dit kader relevant zijn. Die eerste nacht na de sessie begon de slaap weer op gang te komen. Eindelijk kon hij weer uitrusten en opladen!

Maakt het je nieuwsgierig? Neem gerust contact met me op.

Koud water

Als je wist wat koud water je zou opleveren…dan zou je het doen!
Maar eerlijk is eerlijk: koud water stoot af. Je lijf schrikt ervan. Dus waarom zou je het doen?

Na een webinar, een week koud douchen, nog wat meer lezen (Koud Kunstje van Wim Hof & Koen van de Jong) en twee keer dippen in natuurwater, weet ik het zeker. Koud water is top.

Je lichaam én geest worden er sterker van. Je voelt je fit en wakker. Je bent beter gewapend tegen ontstekingen, stress en somberheid. En… je voelt je trots!

Heb ik je al kunnen verleiden?


***

Angst om je uit te spreken

Hij is super vriendelijk en doet op het werk erg z’n best. Als collega’s lomp of bot doen zou hij iets willen zeggen, maar hij doet het niet. Hij wil geen gedoe. Hij voelt zich steeds ongelukkiger.

“Waar heb je het meeste last van?” vraag ik. “Dat ik niet zeg wat ik wil zeggen.” En als ik vraag wat hij daarbij voelt, dan is het: angst.

Op dit gevoel gaan we IEMT-en. IEMT is een techniek die werkt met oogbewegingen en herinneringen. Door aan een herinnering (waar emotie op zit) te denken en oogbewegingen te maken, zakt de emotionele lading. Maar om blijvend effect te krijgen, dien je de herinnering op te sporen wanneer dit gevoel voor het eerst gevoeld is. Je pakt de onderste steen. Want deze ervaring is bepalend. Indringende ervaringen hebben heel vaak een blijvende impact. Bij alle situaties die er maar enigszins op lijken gaat dit gevoel weer ‘aan’.

We zoemen in op deze angst. Wat is de eerste keer dat je dit gevoeld hebt? We komen uit bij een voorval van toen hij 9 of 10 jaar was. Een situatie waarin hij ontzettend bang was. Hij krijgt de instructie: houd deze herinnering vast en volg met je ogen de rode stip. Ik heb een rare stok met een rode bol eraan. In corona-tijd helpt deze stok me om meer afstand te houden tijdens de behandeling. En dat werkt prima!

Na nog geen 90 seconden is de lading, die op deze herinnering zat, weg. Hij is verbaasd. Verbaasd dat het heftige gevoel weg is. Verbaasd dat deze herinnering opkwam. Als we doorpraten over de herinnering kijkt hij er met andere ogen naar. Hij ziet het grotere geheel. En als ik hem opnieuw vraag of hij dat oude gevoel nog kan voelen, dan lukt dat niet.

Hij zit er ontspannen bij. De komende tijd kunnen we mooi zien hoe de behandeling doorwerkt. En hoe het hem helpt om ‘zichzelf uitspreken’.

Het blijft bijzonder hoe je met IEMT in een korte tijd de angel eruit kan halen!

De zon schijnt over mijn leven!

Zo even een lekkere opbeurende tekst. Ik liep vanmorgen met de hond buiten door de weilanden. En dacht letterlijk: de zon schijnt over mijn leven. Hoe fijn is die gedachte!

De vorige keer schreef ik er ook al over. Maar ik ga nog even door!

Je gedachtes bepalen hoe je je voelt. Ga maar eens na. Als je gedachtes hebt, komen daar heel vaak gevoelens uit voort. Gedachtes zijn bijna nooit neutraal. Denk maar eens aan avondklok…wat voor gevoel ervaar je dan?

Als ik nu het nieuws op mijn telefoon bekijk, dan beland ik in veel somberheid. De ellendige berichten storten zich over me heen. Ja. De realiteit is pittig. Als ik kijk hoe vaak ik het nieuws open. Iedere keer zet ik (in mijn hoofd) de deur open naar ellende. En in mijn hoofd wordt het ongemerkt donker en somber. En niet alleen als ik het nieuws open, maar ook als ik met iemand over het nieuws praat. Of als ik nadenk over de rest van het jaar.

Ook hier geldt: je gedachtes bepalen hoe je je voelt. Daar begint het. Heb door waar je met je gedachtes zit. En stuur ze naar iets positiefs. Zodra je dat denkt, dan is dát je vulling. Liefst heel veel uur van de dag.

Dit is mijne: De zon schijnt over mijn leven!

Niks aan de hand!

Wat doe jij als je je niet lekker voelt? Bespreek je dat? Of juist niet. Ga je hulp vragen? Of knok je liever effe door.

Wij mensen stellen veel uit. En dat is goed. Want veel problemen lossen zich vanzelf op. Maar niet allemaal.
Soms is het fijn om iemand te hebben die meekijkt. En je helpt om stappen te zetten die je zelf niet zomaar zet.


Ingepakte gevoelens

Ik was 12. Net naar de middelbare school. En ik kreeg acne. Niet een klein beetje. Nee, volle bak. Mijn hoofd zat onder de rode geïrriteerde pukkels.

Als puber gooit dat veel door de war. Je schoonheid en zelfvertrouwen smeren hem. Terwijl je ze beiden hard nodig hebt. Je bent namelijk bezig om jezelf te ontdekken. En dan ontdek je dat je gezicht er niet uitziet. Heel verwarrend. Mijn nieuwe bescherm-middel was: zorg dat niemand naar je kijkt. Huh. Dat gaat niet. Nee, natuurlijk niet. Maar ik zorgde daar wel voor. Ik lette overdreven op anderen want dat was safe. En zo geschiedde.

Mijn acne-gevoelens…die stopte ik weg. Dat was wel het beste. Te kwetsbaar om met anderen te delen. En als je gevoelens wegstopt is het net een bal die je onder water duwt. Je ziet de bal niet maar je voelt hem wel duwen.

Gevoelens die je eigenlijk niet wilt voelen kunnen daar, ergens-van-binnen, heel goed ongezien hun plek innemen. En blijven. Ze zeuren wel en kloppen aan, maar ze blijven in de oude staat. De spanning gaat er niet van af. Eigenlijk blijven ze precies zoals ze ooit waren.

Totdat ze gezien worden. En de lading mag zakken.

Dat is wat ik doe. Met mezelf. En met mensen in mijn praktijk. Oude ingepakte gevoelens worden beetje bij beetje ontmanteld.

Dat geeft opluchting. Meer leven in jezelf!